భారతదేశంలో మాతృత్వం అనేది భావోద్వేగపరంగా ఎంతో ఉజ్వలమైనది అయినప్పటికీ, నేటి కాలంలో అది ఆర్థికంగా ఒక సవాలుగా మారుతోంది. పెరిగిన వైద్య ఖర్చులు, ప్రసవ సమయం నాటి ఆసుపత్రి బిల్లులు మరియు గర్భధారణ సమయంలో అవసరమయ్యే పోషకాహార ఖర్చులు సామాన్య కుటుంబాలకు భారం అవుతున్నాయి. ముఖ్యంగా ప్రైవేట్ రంగంలో వైద్యం ఖరీదైనదిగా మారడంతో, తల్లీబిడ్డల ఆరోగ్య సంరక్షణ కోసం సగటు మధ్యతరగతి కుటుంబం పెద్ద మొత్తంలో వెచ్చించాల్సి వస్తోంది. ఇది ఒకవైపు ఆనందాన్ని ఇస్తూనే, మరోవైపు సామాజికంగా మాతృత్వానికి ‘వెల’ ఎంత అనే చర్చకు దారితీస్తోంది.
ఈ ఆర్థిక భారాన్ని తగ్గించి పేద మరియు మధ్యతరగతి మహిళలకు అండగా నిలవడంలో ప్రభుత్వ పథకాలు కీలక పాత్ర పోషిస్తున్నాయి. కేంద్ర ప్రభుత్వం ‘ప్రధానమంత్రి మాతృ వందన యోజన’ (PMMVY) ద్వారా మొదటి బిడ్డ జన్మించినప్పుడు నగదు ప్రోత్సాహకాన్ని అందిస్తుండగా, ‘జననీ సురక్ష యోజన’ (JSY) గ్రామీణ ప్రాంతాల్లో సురక్షిత ప్రసవాలకు భరోసా ఇస్తోంది. రాష్ట్రాల స్థాయిలో కూడా ‘కేసీఆర్ కిట్’ లేదా ‘తల్లి బిడ్డ ఎక్స్ప్రెస్’ వంటి వినూత్న పథకాలు గర్భిణీలకు అవసరమైన వస్తువులను, రవాణా సౌకర్యాన్ని మరియు ఆర్థిక సహాయాన్ని అందిస్తూ కొండంత అండగా నిలుస్తున్నాయి. ఈ చర్యలు శిశు మరణాల రేటును తగ్గించడంలో ఎంతో తోడ్పడుతున్నాయి.
అయితే, కేవలం ఆర్థిక సాయం మాత్రమే సరిపోదు; మాతృత్వ ప్రయాణంలో సామాజిక మరియు కార్యాలయ మద్దతు కూడా అత్యంత అవసరం. ‘ప్రసూతి ప్రయోజన చట్టం’ (Maternity Benefit Act) ద్వారా ప్రభుత్వ మరియు కార్పొరేట్ రంగాల్లో వేతనంతో కూడిన సెలవులు అందుతున్నప్పటికీ, దేశంలోని మెజారిటీ మహిళలు పనిచేసే అసంఘటిత రంగంలో ఈ రక్షణలు ఇంకా పూర్తిస్థాయిలో అమలు కావడం లేదు. కుటుంబ సభ్యుల మానసిక మద్దతుతో పాటు, గ్రామీణ ప్రాంతాల్లో మెరుగైన ఆరోగ్య మౌలిక సదుపాయాలు మరియు పోషకాహార భద్రతను మరింత బలోపేతం చేసినప్పుడే ప్రతి తల్లికి భారతదేశంలో నిజమైన భరోసా లభిస్తుంది.